باز میخندم که خیلی....

در خیالات خودم، درزیر بارانی که نیستـــــــــــــــــــــ

 

                می رسم با تـــــــــــــو به خانه....ازخیابانی که نیستـــــــــــــــــــــ

 

می نشینی روبرویم،خســـــــتگی در می کنی...

 

                چای می ریزم برایت، توی فنجانی که نیستـــــــــــــــــــ

 

باز می خندی ومی پرسی که حالت بهتــــــــر اسـتـــــــــــــ؟!

 

                باز می خندم که خیلــــــی، گرچه می دانــــــی که نیستــــــــــــــ..

 

شعر می خوانم برایـــــــــــت، واژه ها گـــــــــــل می کنند...

 

                یـــــــاس ومریــــــــم می گذارم، توی گلــــــــدانی که نیستــــــــــــــ..

 

چشم میدوزم به چشمانتــــــــــــــ، می شود آیا کمی

 

                 دســــــــــت هایم را بگیری، بین دستــــــــــــــــــانی که نیستــــــــــــــــــــــ..

 

مــــــــــــــی روی وخـــــــــــانه لبــــــــــــــــــریز ازنبـــــــــــــودت می شود...

 

               باز تنــــــــــــــها می شوم، در کنج دیــــــــــواری کــــــه . ..نیستـــــــــــــــــــــــــــــ..

 

 

 

/ 0 نظر / 295 بازدید